Hij werd wel de stille kracht van de CoBrA-beweging genoemd. Schilder Theo Wolvecamp, geboren en gestorven in Hengelo (Ov.) Maar welke krachten scholen er  in hem zelf? En in zijn werk? Waarom kon hij aarden in Amsterdam noch Parijs, wat betekende zijn vriendschap met Karel Appel voor hem, welke rol speelde zijn moeder in zijn leven? Wie was zijn muze?

In de solo-voorstelling Wolvecamp gaat André Manuel op zoek naar de man achter de schilderijen. Werk dat internationaal erkenning kreeg, ook al moesten sommige critici (‘Knoeiers, kladders en verlakkers’) er aanvankelijk niets van hebben en werd Wolvecamp in zijn eigen omgeving amper op waarde geschat.

Cabaretier/muzikant André Manuel schildert een portret van deze kunstenaar, die je authentiek zou noemen als dat niet zo’n modewoord was. Manuel wisselt de monologen af met live gezongen liedjes in het Twents. Deze zijn afkomstig uit zijn eerdere theaterprogramma’s en staan op een binnenkort te verschijnen cd. Naast monologen en muziek eist het werk van Theo Wolvecamp in deze solo-voorstelling zijn eigen plek op.

‘Wolvecamp’ werd in 2008 uitgevoerd als muziektheater-voorstelling

door muziekvereniging Armonia in Hengelo, met André Manuel in de hoofdrol.

Spel en muziek: André Manuel

Tekst: Ingrid Bosman

Video: Jan Jonquière